|
|
Teren, na którym zaplanowano wzniesienie kompleksu dydaktycznego, ma dość skomplikowany kształt, wymagający niestandardowego podejścia projektowego. Istniejące obiekty, różne pod względem skali i charakteru, nie tworzą spójnej struktury przestrzennej. Otoczenie to wymaga stworzenia zabudowy, która dodatkowo zapewni niezbędną izolację od wpływów sąsiedztwa. Kierując się tą zasadą, zaproponowano układ, w którym budynki rozmieszczone na obrzeżach działki wyznaczają wewnętrzną, centralną przestrzeń kampusu i wizualnie oddzielają całe założenie od otoczenia. Charakterystycznym aspektem projektowanych budynków jest swobodna forma, dostosowana do kształtów działki i istniejących obiektów. Jednolity charakter kompleksu dydaktycznego uzyskano, rezygnując z mocnej artykulacji elewacji, które po zewnętrznej stronie budowli obłożono nieregularnie formatowanymi arkuszami patynowanej blachy stalowej. Aby doświetlić pomieszczenia, na niektórych powierzchniach ścian zastosowano okładzinę z blachy perforowanej, co pozwoliło zachować spójny charakter bryły. Od strony wewnętrznej przestrzeni kampusu elewacje wypełniono dużymi przeszkleniami. Całkowicie przeszklono także zewnętrzne elewacje nadbudowanej części budynku 'B' i dom akademicki. Dominantą założenia tworzy krzywoliniowo ukształtowany dach oraz wysunięcie ostatniej kondygnacji przy narożniku. |
KAMPUS DOLNOŚLĄSKIEJ SZKOŁY WYŻSZEJ, WROCŁAW










