Projekt jest próbą stworzenia nowoczesnego budynku mieszkalnego usytuowanego na styku dwóch różnych pod względem skali zabudowy obszarów. Główny korpus budowli stanowi uzupełnienie reprezentacyjnego, dziewiętnastowiecznego w charakterze placu, z kolei wyższy element wieżowy wysuwa się w stronę wysokiej zabudowy ulicy Powstańców Śląskich. Bryłę budynku można podzielić na dwukondygnacyjny, usługowo-biurowy cokół, który niemal całkowicie wypełnia powierzchnię działki, oraz wznoszącą się ponad nim trójskrzydłową część mieszkalną, która nawiązuje do form dziewiętnastowiecznych kamienic. Wschodnie skrzydło budynku jest zakończone elementem wieżowym.

Fasadą zaprojektowano jako podwójną, z przesłonami przeciwsłonecznymi umieszczonymi między dwiema warstwami aluminiowej ślusarki. Wypełniają ją tafle szkła ujęte betonowymi gzymsami i podzielone pionowymi elementami z drewna. Cokołowy charakter dwóch najniższych kondygnacji podkreślono przez zagęszczenie podziałów pionowych. Wielkie przeszklenia, system podziałów i zastosowane materiały zapewniają efekt elegancji i uporządkowania, odpowiedni dla placu Powstańców Śląskich.

W tylnej części budynku, ponad strefę cokołu, wytyczono kameralny, wykończony drewnianymi panelami dziedziniec, który otwiera się dwoma dużymi prześwitami na zieleń wypełniającą plac Powstańców Śląskich.