O wyrazie architektonicznym budynku zdecydowało przede wszystkim dążenie do dopełnienia istniejącej struktury urbanistycznej elementami o takiej samej skali i podobnym charakterze. Zabudowa tej części Brochowa to wielorodzinne domy mieszkalne o prostej formie, tynkowanych elewacjach i stromych dachach, tworzące zwartą obudowę placu Mongolskiego. Projektowany obiekt - nawiązując do nich skalą i podporządkowując się tej samej zasadzie urbanistycznej - nie wywołuje wrażenia dysonansu i przyczynia się do uporządkowania zastanej sytuacji przestrzennej.

Budynek składa się z czterech podobnych prostopadłościennych brył przykrytych stromymi dachami dwuspadowymi i połączonych tarasami. Układ brył tworzy wewnętrzny kameralny dziedziniec, będący nawiązaniem do pobliskiego placu Mongolskiego. Pod dwiema częściami zespołu zlokalizowano garaże podziemne, dwie pozostałe części nie zostały podpiwniczone.

W zespole znajduje się czterdzieści siedem mieszkań o zróżnicowanej wielkości - od dwupokojowych po duże apartamenty z antresolami i tarasami - oraz jeden lokal usługowy. Zastosowane współczesne proste materiały wykończeniowe (mineralny tynk gruboziarnisty, blacha tytanowo-cynkowa, stolarka okienna aluminiowa i drewniana oraz beton architektoniczny) korespondują z fakturami i kolorystyką sąsiedniej, starszej zabudowy.