Łasztownia to miejsce z własną tożsamością, mającym potencjał na pole dla miejskich aktywności ale będące cichsze i spokojniejsze od samego centrum Szczecina, bo otoczone z prawie wszystkich stron wodą. Założeniem stało się stworzenie atrakcyjnego obiektu przyciągającego ludzi budującego napięcie na zasadzie stymulacja podczas zwiedzania wystaw – wyciszenie nad wodą. Tu wykorzystano położenie działki między ulicą Łasztowni, a bulwarem nad rzeką. Liniowo ułożone atrakcje zasysają odwiedzających od strony ulicy Wendy by po kilkugodzinnym zwiedzaniu nakierować ich na przestrzeń wzdłuż wody gdzie mogą odpocząć, pokontemplować widok w dal. Ta zasada działania stała się podstawą do ukształtowania formy. Budynek przylega maksymalnie prostą ścianą do ul. Wendy by z kolei dać oddech, poszerzenie bulwaru od strony rzeki, za pomocą znacznego 'wymycia' części bryły. Owa 'fala' zostawiła nadwieszenie i skarpę - widownię, na której można usiąść bez obawy, że napada nam na głowę. Ta forma konstrukcyjnie, formalnie i funkcjonalnie przypomina sportową trybunę, gdzie zamiast oczywistego boiska i zawodników, mamy wielowarstwowy widok – plac miejski nad wodą, wszystko co dzieje się na rzece, Wały Chrobrego z panorama miasta w tle. Zamiast wielu klasycznych ławek przy bulwarze mamy jedną ale przeskalowaną i wielofunkcyjna. Fasada budynku zaprojektowana została jako dwuwarstwowa. Wewnętrzną warstwę stanowi szklana ściana osłonowa wykonana w systemie ślusarki aluminiowej. Zewnętrzną powłokę elewacyjną tworzy układ profili z aluminium Profile te montowane dwuwarstwowo, z lekkim przesunięciem tworzą zjawisko optyczne nakładania się dwóch fal tzw. efekt Moire’a. Poruszając się wzdłuż elewacji mamy wrażenie falowania płaszczyzny ściany, zmienności, ciągłego ruchu, który przywodzi na myśl przelewającą się wodę. Dach budynku przewidziany został jako taras widokowy, który szczególnie intensywnie wykorzystywany będzie podczas imprez masowych typu regaty czy wydarzenia kulturalne.