Zadanie polegało na zaprojektowaniu przy wrocławskim placu Wolności trzech nowych obiektów: sali koncertowej, zaplecza Opery Wrocławskiej i nowej części Muzeum Miejskiego Wrocławia, a także podziemia i nawierzchni samego placu. Za najważniejszy cel uznano nadanie całemu obszarowi jednorodnego charakteru. Plac Wolności otaczają zabytkowe budynki z elewacjami obłożonymi piaskowcem, tynkowanymi lub wykonanymi z czerwonej cegły. Nowy zespół wpisuje się w nie dzięki zastosowaniu we wszystkich budynkach trzech różnych odmian granitu. Płytę placu pokrywałby wzór ułożony z kamiennych płyt. Solidne, klasyczne materiały miałyby podkreślać rangę miejsca, a spokojna, stonowana, prosta architektura projektowanych obiektów - wprowadzać wrażenie monumentalności i elegancji.

Gmach Sali Koncertowej wchodzi w relacje z otoczeniem i wyraźnie sygnalizuje swoją funkcję. Za dnia, kiedy zazwyczaj nie odbywają się koncerty, a budynek pozostaje uśpiony, ciemna, granitowa elewacja zewnętrzna kontrastuje z mlecznym, białym szkłem osłaniającym wnętrze budowli. Kształt ukrytego w głębi obiektu najważniejszego pomieszczenia, w którym odbywają się koncerty, zostaje wydobyty i ukazany przechodniom. Wieczorem, przed koncertem, kiedy na zewnątrz zapada zmierzch, a w przestrzeni foyer zapalają się światła, ciemna granitowa bryła znika w ciemnościach. Rozświetlone biaże wnętrze informuje, że dzieje się tutaj coś bardzo ważnego, a wchodzący do środka czują, że biorą udział w szczególnym wydarzeniu.