Maćków Pracownia Projektowa

Osiedle „Nowe Żerniki” to współczesny projekt urbanistyczny, który odwołuje się w swoich założeniach programowych do idei wystawy WUWA z 1929 roku, poszukując integracji mieszkania z miejscem pracy. Powstałe w latach 2011-2018 założenie już w fazie masterplanu wyznaczyło tereny po wschodniej stronie Alei Architektów jako obszar realizacji funkcji biurowo-usługowych. Celem tego ruchu była funkcjonalna komplementarność osiedla i wygenerowanie bliskich, pieszych powiązań pomiędzy mieszkaniem, a miejscem pracy. Założono na podstawie badań i doświadczeń, że takie miksy funkcjonalne, przy dzisiejszej dynamice społecznej i możliwościach zmian miejsca zamieszkania, mogą wygenerować atrakcyjne koneksje przestrzenne minimalizujące tranzyty w obrębie różnych dzielnic mieszkaniowych. Lokalizacja funkcji usługowo-handlowych miała również za zadanie zapewnienie ochrony akustycznej dla terenów mieszkalnych przed hałasem z pobliskiej Autostradowej Obwodnicy Wrocławia.

Inwestor, lokalny przedsiębiorca, otwarty na innowacje stawia na jakość architektury oraz elastyczność rozwiązań, które mogą dostosowywać się do zmieniających się potrzeb rynku. Otwarty, elastyczny plan może realizować zmienne w czasie potrzeby firmy, które dyktuje rynek, dzieląc powierzchnię w przeróżnych permutacjach wielkościowych. W strukturze budynku przewidziano również przestrzenie na niezależne usługi, które mogą stać się pasywnym źródłem dochodu dla głównej działalności przedsiębiorcy. Na parterze zlokalizowane będą usługi, które dopełnią handlową oś Alei Barskich, pełniącą rolę kręgosłupa osiedla. Budynek, sygnowany herbem Wrocławia w formie trawestacji oryginalnego, pięciopolowego godła, wprowadza nowoczesny i estetyczny element do architektury osiedla. Projekt uwzględnia wiele proekologicznych rozwiązań, a także oferuje taras rekreacyjny, co podnosi komfort pracy w nowoczesnym biurze.

To pierwszy etap ambitnej wizji, z planami na kontynuację. Cieszymy się, że mogliśmy wspólnie stworzyć nowy model miejsca pracy, który łączy funkcjonalność z estetyką, w formie kompaktowego, butikowego biura w obrębie dzielnicy mieszkalnej, stanowiący alternatywę dla wielkoprzestrzennych biur korporacji.

Słowem kluczem obu projektów jest „gmach”, a wszystko bierze swój początek w nieoczywistej dla biur lokalizacji – tuż na granicy Ostrowa Tumskiego. W zasadzie wszystkie kluczowe decyzje zostały podjęte przy pierwszym projekcie. To wtedy zdecydowaliśmy się radykalnie przemodelować układ urbanistyczny w obrębie wylotu ulicy Szczytnickiej, niegdyś funkcjonującej w śródmiejskiej, kwartałowej morfologii. Na powojennym gruzowisku powstała tu szkoła, co kompletnie zaburzyło kompozycję i czytelność układu. Dopiero realizacja Biblioteki Uniwersyteckiej dała asumpt do rozważań o przemodelowaniu struktury. W miejscu szkoły zaplanowaliśmy 2 budynki na planie litery U, budując pomiędzy nimi przestrzeń publiczną i odtwarzając zapomniany ciąg pieszy. Dodatkowo, aby wzmocnić nowy byt, wszelkie miastotwórcze funkcje (kantyny, kawiarnie, usługi) zaplanowaliśmy w obudowie nowopowstałego ciągu.

Bezpośrednie sąsiedztwo Ostrowa i gmach Biblioteki otworzyły nam drogę do poszukiwań w warstwie typologii obu budynków. Ważne było uzyskanie poczucia trwałości, jakości i ponadczasowości. Stąd transpozycja motywu ściany z otworami i nawiązanie do mieszkaniowej tekstury pierzei ulicy Szczytnickiej. Motywem wyjściowym w miejsce jednowymiarowej fasady, stało się okno z jego wszystkimi atrybutami: ościeżem, glifami i światłocieniem. Poddane geometryzacji i zmultiplikowaniu, aby osiągnąć zamierzone wcześniej efekty. Obie bryły subtelnie się różnią detalami geometrii i rozkładem mas. W drugim musieliśmy „dociągnąć” ścianę frontową do pierzei ulicy, znacznie odginając rzut i aby zbalansować ten ruch, doważyć przeciwległy narożnik zaznaczając wejście.

Cieszy nas, że z pozornie banalnego zespołu biur, powstał fragment miasta o kompletnie nowej morfologii, nadpisujący skomplikowaną historię, który mamy nadzieje teraz wypełni gęste, miejskie życie.

Analiza okolicznej zabudowy jednoznacznie wykazała dominację długich, wysokich prostopadłościanów budujących nową skalę tandemu Strzegomskiej i Robotniczej. Jednak schwarzplan odsłonił nieoczekiwaną zmianę geometrii w rejonie ulicy Stacyjnej i to „zaburzenie” postanowiliśmy wykorzystać i przestrzennie ograć. Postanowiliśmy formalnie zszyć te sąsiadujące fragmenty Szczepina i bliźniacze, ponad 30 metrowe wieże biur materializują ten zamysł, dopełniając jego powojenną morfologię. Wejścia główne do budynków zlokalizowano odpowiednio od obu ulic i podkreślono przerysowanymi formalnie zadaszeniami płynnie przechodzącymi w ochronę ramp zjazdowych. Ten dyskretny twist odnosi się wprost do geometrycznej deformacji i został wzmocniony i zestrojony z przekoszonym układem solidnych ekranów akustycznych wieńczących budynki. W parterze, pomiędzy wieżami zaprojektowano zagłębiony częściowo w terenie plac, który doświetla program użytkowy. Op art’owa kompozycja fasad przechodząca w rysunek posadzek, dynamizuje założenie, próbując łamać monotonię funkcji biurowej. We wnętrzu udało się zrealizować rzeźbę Józefa Hałasa poświęconą wybitnemu badaczowi ludzkiej inteligencji – Williamowi Sternowi. Wszystko to razem wytwarza frapujące interakcje i buduje pomosty pomiędzy przeszłością, a dzisiejszym przeznaczeniem miejsca. Bliźniacze budynki są typologicznie wystudiowanym i zoptymalizowanym, trójtraktowym modelem biur. To nasz pierwszy o tej skali zestaw i tą wystudiowaną typologię będziemy później transponować i udoskonalać w kolejnych realizacjach.