• Don’t talk, build!

  • Don’t talk, build!

  • Don’t talk, build!

O nas

Cechą charakterystyczną naszej architektury, jest budowanie każdego projektu w oparciu o konkretny kontekst przestrzenny, kulturowy, estetyczny, funkcjonalny. Efektem jest różnorodność przestrzenna i formalna, którą czysto technicznie można nazwać brakiem stylu. Kształtowanie formy pozostaje w tej sytuacji drugorzędne i jest pochodną innych poszukiwań. Paradoksalnie, najtrudniejsze bywa projektowanie w miejscu pozbawionym silnego kontekstu.

Większość naszych ważnych projektów powstaje we Wrocławiu. Wroclaw, poprzez swoje bogatą tradycję architektoniczną, wpływa na naszą architekturę zarówno poprzez konkretny kontekst urbanistyczny jak i poprzez kształtowanie naszej świadomości. Problemem naszego pokolenia jest brak ciągłości przekazywania doświadczenia zawodowego, dlatego Miasto jest naszą szkołą. Architektura Wrocławia ma swoje unikalne cechy, również w najnowszej historii. Cechy te są punktem odniesienia dla naszych działań. Dużą część naszej aktywności to ‚zszywanie’ przestrzeni zaprojektowanych przez naszych poprzedników a bogata przeszłość tych miejsc stanowi dla nas źródło inspiracji przy poszukiwaniu właściwych rozwiązań.

Różnorodność u podstaw projektowania skutkuje różnorodnością formy architektonicznej, wyrastającej raczej z określonego kontekstu niż wstępnych założeń. Przy braku charakterystycznego „katalogu” form architektonicznych wzrasta znaczenie detalu budowlanego – opracowywanego indywidualnie dla każdego projektu. Detal staje się językiem porozumienia z odbiorcami architektury.

Z czasem detale kolejnych obiektów stają się bardziej dopracowane, świadome i wyrafinowane. Praca projektowa nad detalem trwa aż do zakończenia realizacji obiektu i czasem przybiera postać konfrontacji wszystkich podmiotów procesu realizacyjnego, zmuszając wszystkich do twórczego wysiłku w oparciu o wiedzę, doświadczenie i umiejętności oraz do ciągłej weryfikacji wstępnych założeń projektowych. W konsekwencji wykonawca staje się współautorem powstałego obiektu.

Proces projektowania jest procesem rozwiązywania problemów funkcjonalnych, formalno prawnych, urbanistycznych, społecznych nie procesem poszukiwań formalnych. Dla właściwego rozwiązania problemu istotne jest poprawne jego zdefiniowanie. W takiej sytuacji nie do przecenienia jest kontakt z adresatem architektury i bezpośrednim klientem, który w niektórych sytuacjach staje się równoprawnym partnerem procesu projektowania. Kompromis będący efektem takiego działania czasem różni się od naszych oczekiwań, ale skutkuje zaufaniem klienta, który z nami zostaje przy swoich kolejnych inwestycjach. Skłonność do kompromisu i umiejętność dyskusji są jednymi z podstawowych cech architekta (są wpisane sposób uprawiania zawodu architekta). Brak porozumienia z klientem/inwestorem/użytkownikiem/ uniemożliwia, naszym zdaniem, projektowanie dobrej architektury – nie ma ‚dobrej’ architektury ze ‚złym’ klientem. Aktywny udział w całym procesie jest sprawdzianem umiejętności architekta i daje gwarancje zachowania pomysłów projektowych i gwarancje jakości gotowego „produktu”.

Budowa jest prawdziwą weryfikacją wszelkich koncepcji przestrzennych – nie ma architektury bez ‚budowania’. Zawód architekta może być powołaniem – bez realizacji staje się tylko ‚wykształceniem’. Budowa, ze swoimi atrybutami: błotem, pyłem, świeżym betonem w wykopie, zapachem farb antykorozyjnych i spawania jest niezwykłym i fascynującym światem. W swoim działaniu staramy się unikać tematów teoretycznych i skupiamy się na projektach dających możliwość realizacji.